Praktyka komunikacji na linii lekarz ginekolog – pacjentka

Wizyta w gabinecie ginekologicznym różni się znacznie od wizyt w jakimkolwiek innym gabinecie lekarza specjalisty. Czasami jest porównywana do wizyt u dentysty, chociaż komunikacja z pacjentem na fotelu dentystycznym ogranicza się zazwyczaj do przypominania mu o konieczności szerszego otwierania ust i na wysłuchiwaniu przez pacjenta opowieści stomatologa, na które nie ma jak odpowiedzieć. U lekarza ginekologa pacjentka i lekarz powinni być w stałym kontakcie i właśnie ten kontakt jest ogromnie istotnym elementem rozładowywania napięcia. 

Osoby, które po raz pierwszy trafiają do ginekologa lub po raz pierwszy trafiają do dobrego ginekologa, bardzo często zdziwione są przebiegiem wizyty. Usłyszeć można nawet opinie, że jest to czas spędzony na plotkowaniu, chociaż oczywiście jest to zdanie poddane silnej hiperbolizacji. W praktyce mimo wszystko badanie w dużej mierze może polegać na samej rozmowie, zwłaszcza jeśli pacjentka nie zgłasza żadnych problemów. Związane jest to w pierwszej kolejności z faktem, że lekarzowi potrzebny jest dokładny wywiad. 

Pacjentka trafiająca do niego do gabinetu najczęściej uskarża się na jakiś problem lub ma konkretny interes, na przykład potrzebuje leków antykoncepcyjnych. Dobranie leków antykoncepcyjnych lub porada odnośnie pierwszych prób zajścia w ciąże u pacjentki, która nie odwiedza ginekologa po raz pierwszy, nie jest w żadnym razie wskazaniem do wykonywania jakichkolwiek bezpośrednich badań i rozmowa jest tutaj wystarczająca. Pod warunkiem oczywiście, że w jej trakcie nie pojawią się problematyczne elementy.  

Większość wizyt oczywiście nie może się odbyć bez badania z użyciem wziernika, zrobienia wymazu i podobnych czynności. Tego typu badania także muszą być wsparte odpowiednia strategią komunikacyjną. Jej najważniejszym elementem jest dobra informacja i uczestniczenie pacjentki we wszystkich czynnościach. 

Oznacza to, że lekarz omawia czynności przed ich wykonaniem i przechodzi do konkretnych działań dopiero w momencie, kiedy uzyskuje na nie zgodę pacjentki. W tej procedurze przewidziane są oczywiście pytania pacjentki oraz możliwość wytłumaczenia wszystkich nie do końca zrozumiałych kwestii.